ben vicdan azabı çekiyorum.hem mutlu hem mutsuz olmak...hem sevgi hem nefret...aşık mıyım bilmiyorum onun benden hoşlandığından bile emin değilim.
beni sürekli eleştiriyor olumlu ve olumsuz...yaptığım kahveden,kilomdan,hareketlerimden... her şeyimi eleştiriyor.
ben onunla olmayı gerçekten istiyor muyum bilmiyorum.onunla olmayı istiyorum;ama olabilir miyim?ben 1 ay sürecek bir şey istemiyorum.ömür boyu sürecek bir şeyde şu anda ağır gibi geliyor.ben alışık değilim ki üstelik o da benim erkek versiyonum.ya çok kolay olur ya da çok zor bir ilişkimiz olur.onunla uğraşmayı seviyorum o da benimle uğraşmayı seviyor galiba... galiba beni cumartesi gecesi denedi koluma yattı ama ben çektim kendimi;çünkü içimden sarılmak,başını öpmek geldi ve bu imkansız bir istek...
ben neden imkansızı istiyorum...
gerçekleşmeyecek şeyleri istemekten bıktım...
ben onu çok özlüyorum... bir gün fotoğrafını bile görmesem kendimi iyi hissetmiyorum...
onu görünce uyuyamıyorum...
rüyamda onu görüyorum... rüyalarım hiç gerçek olmuyor ki benim...
ben beni tamamlamasını isiyorum...
beni tamamlar mı ki?
bana gelir mi ki?
benim olur mu ki?