her neyse özledim seni...

özledim yakınımdaki adamı özledim...

her gün gördüğüm adamı özledim...

özledim...

çok özledim...

aynı odada bulunmayı özledim...

daha da özleyeceğim...

yaklaşık iki haftadan beri aynı ortamda değiliz.sadece ayaküstü görüyorum,arabanı,fotoğrafını falan...

ama yetmiyor işte onlar bana...

ben hep yanımda olmanı istiyorum zaten yarın aynı şehirde bile olmayacağız.maça gidiyorsun...korkuyorum maçta sana bir şey olur diye en azgın takımla oynayacaksın...lütfen sana zarar gelmesin...

özlemlerim artıyor sürekli içimde o kadar çok özlem duyuyorum ki aileme,arkadaşlarıma,keşana,sana...

en çok da sana...

çünkü onlara gidip istediğim gibi sarılabilirim,öpebilirim;ama senle olmuyor seni özledim diyerek sana sarılamıyorum...

ben özlemek istemiyorum kimseyi.herkes yanımda olsun istiyorum...

beni özlemeni isterdim biliyorum ki çok yoğunsun...maç,deden,ailen,arkadaşların,yeni takım...

eminim bilmediklerim de vardır.

ben aklına geliyor muyum?pek sanmıyorum..........

adım aklından geçiyor mudur?

yüzüm gözünün önüne geliyor mu?

hiç mi hiç sanmıyorum....

bir gün geleceğini de düşünmüyorum...

çünkü benim isteklerim olmaz...

ben hep imkansızın peşinde sürüklenip giderim.sonra hayal kırıklıkları kalır elimde,avucumda,kalbimde...

ben sadece bir gün istediğim kişinin beni istemesini istiyorum.

keşke bilseydim kim o olduğunu sen misin o?

ben anladıysam senin o kişi olduğunu ya sen anlamazsan,ya ben senin o değilsem.

ben senin doğru kişi olmanı istiyorum,ben senin için doğru kız olmak istiyorum.

öyle midir?

ben senin doğru kişi olmanı istiyorum.ama senin beni sevmen çok sevmen lazım...

beni çok sever misin aşk sevgi dileniyorum artık