bip...

Bugün okula seni görme umuduyla gelmiştim; ama senin araban yoktu besyo binasının önünde de. Ders arasında da göremeyince “Bitti.” Dedim içimden. Dersten sonra arkadaşıma gitmiştim; fakat saat 16.00’ da randevum olduğu için okula geldim. Minibüsten baktım, arabanı göremedim. Sonra randevumu kaçırdığım için kantine gittim., arkadaşlarımdan var mı diye. Varmış. Onlarla oturdum. Yurda gidiyordum ki arabanı gördüm. Direkt yolumu değiştirdim. Umut işte ne yapacaksın umut fakirin ekmeği. Neyse paraya çekmeye giderken, para çekmekten vazgeçtim. Yurda gidiyordum ki seni pek gördüm diyemesem de arabanı gördüm. Şaşırtıcı bir şekilde sen de beni gördün ve kornaya bastın. Hayatımda ilk defa korna sesine bu kadar sevindim. Tahmin etmezdim; çünkü yaz okulunda arabayla yanımdan geçtin ve sen beni fark etmemiştin. Doğrusu o gün güzel olmuştum, ben olduğumu düşünmemen doğal. Olsun benim için bu da adımdır. Benim için büyük adım senin için küçük adımı boş ver ayakta olsan bana yeter.